NOBISCUM AD CAELUM…

Włócznia św. Longinusa wystawiona w Bazylice św. Piotra. Wierni oddali cześć relikwii Męki Pańskiej

W Bazylice św. Piotra w Watykanie wierni, pielgrzymi oraz odwiedzający mogli uczestniczyć w wyjątkowym wydarzeniu – publicznym wystawieniu włóczni św. Longinusa, uznawanej za jedną z najważniejszych relikwii związanych z Męką Jezusa Chrystusa. To właśnie nią, według przekazu Ewangelii św. Jana, rzymski żołnierz przebił bok ukrzyżowanego Zbawiciela.

Uroczystej liturgii przewodniczył abp Calogero La Piana. Obchody rozpoczęły się modlitwą przy Ołtarzu Konfesji, po której wierni wyruszyli w procesji pokutnej przez nawę główną świątyni, śpiewając Litanię do Wszystkich Świętych. Celebracja Eucharystii przebiegała w atmosferze ciszy i skupienia, właściwej dla przeżywanego okresu Wielkiego Postu.

Centralnym momentem wydarzenia było ukazanie relikwii w Loggii św. Weroniki. Włócznia, na co dzień przechowywana w Bazylice Watykańskiej, należy do najcenniejszych pamiątek związanych z ostatnimi chwilami życia Chrystusa na krzyżu.

W programie sobotniego statio znalazła się również Msza Święta przy Ołtarzu Katedry oraz adoracja Najświętszego Sakramentu.

Tradycja kościołów stacyjnych sięga pierwszych wieków chrześcijaństwa w Rzymie. W czasie Wielkiego Postu wierni codziennie gromadzili się na wspólnej modlitwie pod przewodnictwem papieża lub jego przedstawiciela, odwiedzając każdego dnia inną świątynię. Ostateczny kształt tej praktyki ustalił papież św. Grzegorz Wielki.

Anioł Pański z Papieżem: odnówmy w sobie płomień Chrztu

„Słowo pozdrowienia przekazuję wszystkim Polakom!

Czwarta Niedziela Wielkiego Postu kieruje naszą myśl ku Chrystusowi, który przywraca wzrok niewidomemu od urodzenia. Syn Boży, oddając swe życie na krzyżu dla naszego zbawienia przywraca wzrok także naszej duszy, abyśmy dostrzegali blask Bożej prawdy. W każdej chwili życia, w każdym miejscu bądźmy świadkami Tego, który jest światłością świata i Jego ewangelicznego orędzia. Waszemu świadectwu wiary z serca błogosławię”.
Wymowa liturgii dzisiejszego dnia, zwanego też Niedzielą Laetare, było również przedmiotem głównego papieskiego rozważania na Anioł Pański. Benedykt XVI przypomniał katechetyczną rolę ewangelicznego opowiadania o uzdrowieniu niewidomego od urodzenia. Charakterystyczne, że ów nazywa swego dobroczyńcę najpierw „człowiekiem”, następnie „prorokiem”, a wreszcie – spotykając ponownie Jezusa – „Panem”. Jest to, jak zauważył Papież, rodzaj drogi wiary, którą przebywa niewidomy, w przeciwieństwie do faryzeuszy, którzy również stopniowo zatwardzają swoje serca. Pozostali świadkowie cudu poprzestają na dyskusji i ostrożnie unikają jednoznacznej opinii na ten temat.
„A my, jaką postawę przyjmujemy wobec Jezusa? – zapytał Papież. – Także my z powodu grzechu Adama urodziliśmy się «ślepi», ale w źródle chrzcielnym zostaliśmy oświeceni łaską Chrystusa. Grzech zranił ludzkość, skazując ją na mroki śmierci, jednak w Chrystusie jaśnieje nowość życia i cel, do którego jesteśmy wezwani. W Nim, odnowieni przez Ducha Świętego, otrzymujemy moc przezwyciężania zła i czynienia dobra. Albowiem chrześcijańskie życie jest stałym upodabnianiem się do Chrystusa, obrazu człowieka nowego, by osiągnąć pełną komunię z Bogiem. Pan Jezus jest «światłem świata» (J 8,12), bo w Nim «jaśnieje poznanie chwały Bożej» (2 Kor 4,6), które nadal objawia w ciągu dziejów sens ludzkiego życia. Istniejące w obrzędzie Chrztu przekazanie świecy zapalonej od paschału, będącego symbolem Chrystusa Zmartwychwstałego, jest znakiem pomocnym w zrozumieniu tego, co dzieje się w tym sakramencie. Kiedy pozwalamy się oświecić przez misterium Chrystusa, doświadczamy radości wyzwolenia z tego, co nam przeszkadza się spełnić. W tych dniach, gdy przygotowujemy się w do Wielkanocy, odnówmy w sobie dar otrzymany w Chrzcie, ten płomień, który czasem przygasa. Podsyćmy go modlitwą i uczynkami miłości względem bliźnich” – mówił Benedykt XVI.

ŹRÓDŁO:

RADIO WATYKAŃSKIE

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *