Dla rodzącego się Kościoła istotnym wydarzeniem było Wniebowstąpienie Chrystusa i oczekiwanie na dzień Zesłania Ducha Świętego. Apostołowie trwają „na modlitwie razem z niewiastami, Maryją Matką Jezusa i Jego braćmi” (Dz 1,13) w Wieczerniku. Szczególne znaczenie ma obecność Matki Bożej. Swoją osobą i modlitwą współdzieli Ona z Apostołami żywą pamięć o Jezusie: uobecnia tajemnicę Zwiastowania, świadczy o mocy Ducha Świętego, przypomina o tajemnicy Wcielenia, o nauczaniu Jezusa, o Jego zbawczej męce i śmierci na Krzyżu. Wytrwałą modlitwą towarzyszy wydarzeniom rodzącego się Kościoła. W sposób niepowtarzalny doświadczyła tego, co każdego dnia staje się udziałem Kościoła otwartego na działanie Ducha Świętego. Św. Chromacjusz z Akwilei podkreśla, że nie można mówić o Kościele bez obecności Maryi.
Benedykt XVI podkreślił, że Maryja nie tylko towarzyszy nam modlitwą, ale również nas jej uczy. „Życie ludzkie przechodzi przez różne etapy, często trudne i ważne, wymagające nieodwołalnych wyborów, rezygnacji i poświęceń – powiedział Papież. – Pan postawił Matkę Jezusa w decydujących momentach historii zbawienia i zawsze umiała Ona odpowiedzieć z pełną dyspozycyjnością, będącą owocem głębokiej więzi z Bogiem, dojrzewającej w nieustannej i intensywnej modlitwie. Jej został powierzony umiłowany uczeń, a wraz z nim cała wspólnota uczniów (por. J 19, 26). Między Wniebowstąpieniem a Pięćdziesiątnicą jest Ona z Kościołem i w Kościele na modlitwie (por. Dz 1,14). Matka Boga i Matka Kościoła wypełnia to swoje macierzyństwo aż do końca dziejów. Zawierzamy Jej każdy etap naszego życia osobistego i kościelnego, w tym również etap ostatni, chwilę przejścia. Niech Maryja uczy nas potrzeby modlitwy i pokazuje nam, że tylko dzięki stałej więzi z Jej Synem możemy odważnie wyjść z «naszego domu», aby dotrzeć do krańców świata i głosić wszędzie Pana Jezusa, Zbawiciela świata” – stwierdził Benedykt XVI.
Na Placu św. Piotra nie zabrakło też pielgrzymów z Polski.
„Serdecznie pozdrawiam obecnych tu Polaków. «Zmiłuj się nade mną, Boże, w swojej łaskawości, w ogromie swego miłosierdzia wymaż moją nieprawość!» (Ps 51 [50], 1). Niech to wielkopostne błaganie, które Kościół zanosi do Boga słowami pokutnego Psalmu, będzie dla nas przedmiotem rekolekcyjnych przemyśleń i wezwaniem do nawrócenia. Maryi, Matce Zbawiciela, polecajmy w wytrwałej modlitwie wszelkie trudności, zmartwienia i pragnienie przemiany życia. Wam tu obecnym i waszym bliskim z serca błogosławię”.
