Była t
ercjarką franciszkańską, współzałożycielką zgromadzenia Córek Najświętszego Serca Jezusowego. Całe życie poświęciła służbie ubogim i chorym.
Maria Natividad Venegas de la Torre – późniejsza św. Maria – urodziła się 8 września 1868 r. w La Tapona w pobliżu Zapotlanejo w stanie Jalisco w Meksyku. Była ostatnią z dwanaściorga dzieci. Od wczesnego dzieciństwa odznaczała się pobożnością. W wieku 15 lat wstąpiła do stowarzyszenia Córek Maryi, gromadzącego dziewczęta katolickie. Należała do III Zakonu św. Franciszka z Asyżu.
W 1905 r. przyłączyła się do sześcioosobowej wspólnoty Córek Najświętszego Serca Jezusowego, które opiekowały się chorymi w szpitalu w Guadalajarze. Przyjęłą imię Maria od Jezusa Sakramentalnego. W 1910 r. złożyła prywatne śluby zakonne, a dwa lata później została wybrana wikarią. W latach 1921-1954 była przełożoną zgromadzenia, które w tym okresie coraz bardziej się rozrastało.
Na polecenie miejscowego biskupa Maria zredagowała konstytucje, które zostały zatwierdzone w 1930 r. Jej duchowość wyróżniała się szczególnym kultem Jezusa w Najświętszym Sakramencie oraz głęboką i czynną miłością do ubogich i cierpiących. Kierując wspólnotą sióstr prowadzących szpital, nie uchylała się od najniższych posług, ale wykonywała je z pokorą, prostotą u umiłowaniem ubóstwa.
Otworzyła jadłodajnię i aptekę dla ubogich oraz sypialnię dla krewnych pacjentów szpitala. Z jej opieki korzystali również seminarzyści. Wiernie przestrzegała reguły zakonnej, okazując w tym konsekwencję i stałość ducha. Darzyła wielkim szacunkiem przełożonych Kościoła.
W ostatnich latach życia, gdy straciła władzę w nogach, znosiła cierpienie z cierpliwością, poświęcając czas modlitwie i okazując posłuszeństwo nowej przełożonej. Zmarła 30 lipca 1959 r. w opinii świętości. Papież Jan Paweł II beatyfikował ją 22 listopada 1992 r. w Rzymie, a później kanonizował – 21 maja 2000 r.
opr. wp
Żródło: www.franciszkanie.pl