Przeżywamy dzisiaj 14 niedzielę zwykłą w ciągu roku. Chrystus Pan zwraca uwagę na jakość i ilość pracowników w swojej winnicy czyli Kościele. Ta społeczność wymaga wielkiej troski ponieważ jest źródłem pokoju dla całego świata. „Tak bowiem mówi Pan: Oto Ja skieruję do niej pokój jak rzekę i chwałę narodów – jak strumień wezbrany.”
Prośba do Boga o nowych pracowników jest wciąż aktualna; pozorna duża ilość księży w niektórych diecezjach, jest tylko chwilowa i zobowiązuje. Ojciec Święty Sługa Boży jan Paweł II wskazywał na naszą odpowiedzialność za pomoc w tej dziedzinie krajom wschodnim.
Prośmy by było komu: rzucać ziarno słowa – „Słowo uczniów jest pierwszym zwiastunem Pana” św. Grzegorz Wielki, kontrolować w nas jego wzrost; przycinać niepotrzebne pędy, ukazywać miłość Chrystusa. Prośmy o kapłanów świętych, bo tylko tacy powiedzą jak św. Paweł: „Co do mnie, nie daj Boże, bym się miał chlubić z czego innego, jak tylko z krzyża Pana naszego Jezusa Chrystusa” Takim apostołom Chrystus Pan obiecuje: „Cieszcie się, że wasze imiona zapisane są w niebie.”
Dzisiaj trzeba prosić Boga, aby uwrażliwiła serca młodych na wyższe wezwania, przekraczające świat rzeczy stworzonych, aby pozwolił im wytrwać w walce ze swoimi słabościami, które świat stara się powiększać. Gdy to wszystko zostanie albo odrzucone, albo właściwie ustawione w hierarchii wartości, wtedy pozostająca przestrzeń w życiu młodego człowieka zapełni się Bogiem.
Głosiciel powinien: mieć właściwy motyw nauczania, pokorę połączoną z cierpliwością; skupienie się na obowiązkach a nie na pozdrawianiu, (czyli zewnętrzności); umieć, nie przechodząc z domu do domu, utrzymać przyjaźń. Odbiorcy Słowa, a pierwszym rzędzie sam głoszący, niech mają otwartość na Słowo od Boga, aby to co jest słabością głosiciela Ewangelii nie zaciemniło drogi Słowa do ich serca.(JOX)