Autor: s. Krystyna OSA
www.augustianki.pl
Piłat powiedział do Jezusa: Czy Ty jesteś Królem żydowskim? Jezus odpowiedział: Czy to mówisz od siebie, czy też inni powiedzieli ci o Mnie? Piłat odparł: Czy ja jestem Żydem? Naród Twój i arcykapłani wydali mi Ciebie. Coś uczynił? Odpowiedział Jezus: Królestwo moje nie jest z tego świata. Gdyby królestwo moje było z tego świata, słudzy moi biliby się, abym nie został wydany Żydom. Teraz zaś królestwo moje nie jest stąd. Piłat zatem powiedział do Niego: A więc jesteś królem? / Odpowiedział Jezus: / Tak, jestem królem. Ja się na to narodziłem i na to przyszedłem na świat, aby dać świadectwo prawdzie. Każdy, kto jest z prawdy, słucha mojego głosu. (J 18, 33b-37)
Królestwo moje nie jest z tego świata
Czy Ty jesteś Królem żydowskim? – pyta Piłat Jezusa. Ten tytuł nakazał potem umieścić na krzyżu w trzech językach: po hebrajsku, po grecku i po łacinie – w językach reprezentujących naród wybrany, narody pogańskie oraz władzę rzymską. Sw. Augustyn komentuje ten fakt, nawiązując do wymogu prawnego, aby prawda była zgodnie poświadczona przez dwóch lub trzech świadków. Żydzi odczytawszy napis oburzyli się i żądali od Piłata, aby go zmienił, ale on nie ustąpił i w ten sposób potwierdził prawdę o królowaniu Jezusa, które Żydzi odrzucili. Wołali bowiem przed sądem: Poza cezarem nie mamy króla. Nie dlatego zgrzeszyli – mówi Augustyn – że uznali cezara za króla, bo był on rzeczywiście władcą w wymiarze ziemskim, ale dlatego, że nie chcieli za króla przyjąć Chrystusa. Zarzut ten nie dotyczy jedynie Żydów. Są oni obrazem tych wszystkich, którzy odrzucają Boga jako króla, a poddają się pod władzę człowieka. Człowiek ma władzę w sprawach doczesnych, ale każdy ziemski władca zależny jest od niebieskiego, który przewyższa wszystko i jest królem wiecznego życia.
Jezus nie daje od razu odpowiedzi na pytanie Piłata, lecz odpowiada pytaniem: Czy to mówisz od siebie, czy też inni powiedzieli ci o Mnie? Można się zastanawiać, dlaczego Jezus zadaje to pytanie, skoro dobrze zna odpowiedź. Augustyn wyjaśnia, że zostało ono postawione dla naszego pouczenia. Jezus ujawnia w ten sposób myśli swoich przeciwników, którzy oskarżają Go przed Piłatem, jakoby On sam czynił się królem. Następnie odpowiada: Królestwo moje nie jest z tego świata. Ta odpowiedź jest skierowana nie tylko do Piłata, jako przedstawiciela pogan, ale także do Żydów jako narodu wybranego. Jezus wszystkim wskazuje, że Jego królowanie nie przeszkadza ich władzy na tym świecie. Nie muszą się obawiać ziemscy władcy, że im zostanie zabrane królestwo tego świata, nie mają powodu do zazdrości i zawiści. Owszem, jeżeli uwierzą, będzie im dane królestwo niebieskie.
Królestwem Jezusa są ci, którzy wierzą w Niego. O nich powiedział w Wieczerniku: Oni nie są ze świata, jak i Ja nie jestem ze świata. Nie prosił Ojca o zabranie ich ze świata, lecz o zachowanie od złego (por. J 17, 15). Podobnie przed Piłatem nie mówi, że królestwo Jego „nie jest na tym świecie”, ale że „nie jest z tego świata”. Ono bowiem istnieje na tym świecie aż do końca czasów, ale nie jest stąd, bo pozostaje w pielgrzymce na ziemi. Królestwo Jezusa stanowią ci, którzy się w Chrystusie odrodzili. Jak mówi Apostoł Paweł, Bóg ich wyrwał z mocy ciemności i przeniósł do królestwa swego umiłowanego Syna (por. Kol 1, 13).
Jezus potwierdza, że naprawdę jest królem. Nie tylko królem żydowskim, jak potem głosił napis nad Jego głową, ale królem wszystkich narodów. Zapłacił bowiem najwyższą cenę, aby wykupić cały świat.
On, który został osądzony i odrzucony przed tronem człowieka – sędziego, przygotował swój tron w niebie jako najwyższy Pan i Sędzia. Pańskie jest królestwo – mówi Augustyn – On sam będzie panować nad wszystkimi narodami, zgodnie z proroctwem Psalmu: Pan w niebie tron swój ustawił, a swoim panowaniem obejmuje wszechświat (Ps 103, 19).
(Sw. Augustyn: Homilie na Ewangelię św. Jana 115; Objaśnienia Psalmów 46, 4; 55, 2; 59, 2; 74, 5; 102, 26)