Autor: siostra Filipa CSDC
1 Sm,3,3b.-10.19; Ps 40; 1 Kor 6,13c-15a.17-20; J 1,35-42
Zostać pouczonym
Zarówno pierwsze czytanie jak i ewangelia przypominają o ważnym doświadczeniu osób wierzących. Heli tłumaczy Samuelowi jak ma się zachować, gdy usłyszy nieznany mu do tej pory głos. Jan Chrzciciel wskazuje i wyjaśnia: Ten, Który przechodzi to Baranek Boży – Mesjasz. Potrzebujemy nauczycieli wiary, osób, które wytłumaczą nam jak rozumieć wołanie Pana, które wskażą „to jest Pan”. Chrześcijanin całe swoje życie jest uczniem. Postawa ucznia wymaga pokory i otwartości, Pan może i chce mnie pouczyć przez drugiego i trzeba mieć serce otwarte na ten sposób prowadzenia.
Ważne pytanie
Pierwsze słowa Jezusa zanotowane w ewangelii Jana to pytanie: „czego szukacie?”. Kiedy przychodzisz do Jezusa, czego tak naprawdę szukasz? To pytanie o intencje serca, o jego dyspozycję do przyjęcia daru Bożego. Pytanie podobne wraca w ewangelii Janowej jeszcze dwukrotnie. Kolejny raz Jezus zapyta w momencie pojmania „wyszedł naprzeciw i rzekł do nich: Kogo szukacie? Odpowiedzieli Mu: Jezusa z Nazaretu” i jeszcze raz pada to pytanie w ogrodzie zmartwychwstania. Marię przy pustym grobie Jezus pyta: „ Niewiasto, czemu płaczesz? Kogo szukasz?”. Te trzy pytania i ich kontekst mogą wyznaczać drogę rozwijania osobistej więzi z Jezusem. Wejść na drogę zażyłości z Jezusem, to znaczy przebywać tam gdzie On mieszka – w zajęciach codziennych, być z Nim w Jego Męce i cieszyć się Jego zmartwychwstaniem. Przeżywać w łączności z Nim – zwyczajność, cierpienie, radość. Szukać Jego pośród tego co nas spotyka i doświadcza.
s. Filipa, Uczennica Krzyża www.uczennicekrzyza.pl