NOBISCUM AD CAELUM…

Włócznia św. Longinusa wystawiona w Bazylice św. Piotra. Wierni oddali cześć relikwii Męki Pańskiej

W Bazylice św. Piotra w Watykanie wierni, pielgrzymi oraz odwiedzający mogli uczestniczyć w wyjątkowym wydarzeniu – publicznym wystawieniu włóczni św. Longinusa, uznawanej za jedną z najważniejszych relikwii związanych z Męką Jezusa Chrystusa. To właśnie nią, według przekazu Ewangelii św. Jana, rzymski żołnierz przebił bok ukrzyżowanego Zbawiciela.

Uroczystej liturgii przewodniczył abp Calogero La Piana. Obchody rozpoczęły się modlitwą przy Ołtarzu Konfesji, po której wierni wyruszyli w procesji pokutnej przez nawę główną świątyni, śpiewając Litanię do Wszystkich Świętych. Celebracja Eucharystii przebiegała w atmosferze ciszy i skupienia, właściwej dla przeżywanego okresu Wielkiego Postu.

Centralnym momentem wydarzenia było ukazanie relikwii w Loggii św. Weroniki. Włócznia, na co dzień przechowywana w Bazylice Watykańskiej, należy do najcenniejszych pamiątek związanych z ostatnimi chwilami życia Chrystusa na krzyżu.

W programie sobotniego statio znalazła się również Msza Święta przy Ołtarzu Katedry oraz adoracja Najświętszego Sakramentu.

Tradycja kościołów stacyjnych sięga pierwszych wieków chrześcijaństwa w Rzymie. W czasie Wielkiego Postu wierni codziennie gromadzili się na wspólnej modlitwie pod przewodnictwem papieża lub jego przedstawiciela, odwiedzając każdego dnia inną świątynię. Ostateczny kształt tej praktyki ustalił papież św. Grzegorz Wielki.

List otwarty nauczycieli akademickich za prawem do życia

Dziennikarki, dziennikarze, lekarze ginekolodzy, prawnicy – to środowiska, których członkowie podpisali już apel i listy otwarte do parlamentarzystów nawiązujące do podjęcia w Sejmie prac nad społecznym projektem ustawy o pełnej ochronie dzieci nienarodzonych.

Każda z podpisujących się osób ma za sobą studia, podczas których zdobywając wiedzę i kształtując poglądy na życie i świat spotykała się z pracownikami nauki – nauczycielami akademickimi. W jakimś więc stopniu swą obecną pozycję społeczną zawdzięczają te osoby środowisku akademickiemu. Nie może zatem zabraknąć głosu nauczycieli akademickich – profesorów, adiunktów, wykładowców i asystentów – w tak ważnej dla społeczeństwa sprawie, jaką jest prawna ochrona życia każdego poczętego dziecka, w szczególności zaś dziecka chorego.

Zadaniem środowiska uniwersyteckiego (nauczycieli akademickich) jest dążenie do obiektywnej prawdy i jej przekazywanie; jest również uczenie myślenia według wartości.

Życie ludzkie jest wartością nadrzędną, a dzisiejsza wiedza i technika dostarcza wystarczających argumentów za dostrzeżeniem i jednakowym poszanowaniem godności tego życia na każdym etapie jego rozwoju.

Apelujemy do posłów i senatorów o odwagę opowiedzenia się za prawdą o życiu człowieka znajdującego się w prenatalnej fazie rozwoju, której to prawdzie przeciwstawia się argumenty swoiście pojmowanego prawa kobiet do wyboru i decyzji, kosztem prawa dziecka do życia. Pozbawia się w tym argumentowaniu głosu mężczyzny – ojca, zwalniając go przy okazji z odpowiedzialności za swoje działanie. Jest to głęboko nieuczciwe i krzywdzące dla kobiet, niewychowawcze dla młodzieży oraz dyskryminujące w stosunku do odpowiedzialnych mężczyzn.

Znakiem dzisiejszych czasów jest absolutyzacja prawa człowieka do samostanowienia o sobie. Nie można jednak przedkładać znaków czasu nad znak prawdy. „Prawo do aborcji”, traktowane jako prawo do samostanowienia, wymierzone jest przeciwko drugiemu człowiekowi, który swojego prawa do samostanowienia nie potrafi jeszcze wyartykułować i obronić.

Lista popierających list jest otwarta i nauczyciele akademiccy mogą ją uzupełniać przesyłając swoją zgodę na adres naucz.ak.zazyciem@gmail.com

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *