Autor: s. Marzena Maj Karmelitanka Misjonarka (CM)
Pwt 6, 2-6
Ps 18, 2-4. 47. 51ab
Hbr 7, 23-28
Mk 12, 28b-34
Będziesz miłował Pana, Boga swego, całym swoim sercem, całą swoją duszą, całym swoim umysłem i całą swoją mocą.
Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego.
Nie ma innego przykazania większego od tych.
W tak wielu fragmentach Pisma świętego odnajdujemy to ciągłe wezwanie do miłości „całym swoim sercem, całą swoją duszą, całym swoim umysłem i całą swoją mocą”.
Bóg jest Miłością, a całe stworzenie jest owocem Jego miłości. Człowiek stworzony z miłości, żyje dzięki miłości i dla miłości; jak mówi bł. Franciszek Palau ocd: Zostaliśmy stworzeni aby kochać. Bóg dzieli z nami tę wielką a zarazem bardzo prostą tajemnicę życia i szczęścia: przykazanie miłości. Gdy zastanowimy się nad naszym życiem i nad najgłębszymi naszymi pragnieniami, to zawsze w swojej istocie dążą one do miłości: pragnienia kochania i bycia kochanym. W różnych naszych życiowych rozterkach, kiedy pytamy jak żyć, Jezus poddaje nam miłość jako odpowiedź i zadanie, które ma się realizować w każdym czasie i miejscu; miłość, która nadaje kierunek naszym wyborom i upraszcza, jak mówi bł. Jan Paweł II:
Miłość mi wszystko wyjaśniła,
Miłość wszystko rozwiązała –
dlatego uwielbiam tę Miłość,
gdziekolwiek by przebywała.
Ponieważ miłość jest źródłem naszego życia, człowiek nie może nie kochać, miłość jest dla niego zasadniczym wymaganiem i nieodłącznym obowiązkiem. Jezus łączy miłość Boga z miłością bliźniego, uwalniając ją od wszelkiego zacieśnienia; uczy, że bliźni to nie tylko przyjaciel czy krewny, lecz także nieprzyjaciel i nieznajomy, czyli każdy człowiek. Miłość Boga i bliźniego wzajemnie się uzupełnia i przenika, przybiera konkretną postać w codziennym życiu: cierpliwość, łaskawość, przebaczenie, pokora (por. 1 Kor 13). Taka miłość „daleko więcej znaczy niż wszystkie całopalenia i ofiary”. Taka codzienna miłość jest wymagająca. Łatwiej nam jest czasem podjąć wybrany przez nas trud np. pościć cały dzień o chlebie i wodzie, niż przyjmować z cierpliwością i zaufaniem to wszystko, i tych wszystkich, których Pan Bóg stawia na drodze naszego życia. Tej właśnie miłości uczy nas Jezus i do niej zaprasza każdego dnia. On sam wypełnił to przykazanie miłości Boga i bliźniego najdoskonalej, oddając samego siebie z miłości za nas wszystkich.
Prośmy przez przyczynę świętych, którzy towarzyszą nam i wskazują drogę swoim życiem i przykładem:
– O serce otwarte na Boga i drugiego człowieka
– O wierność miłości w naszych codziennych wyborach
– O umiejętność dostrzeżenia i przyjęcia miłości Boga okazywanej nam w różnych doświadczeniach i przez drugiego człowieka
– O siły i potrzebne łaski dla osób szczególnie doświadczanych cierpieniem