Autor: Monika Sobuś
Ojciec Luigi Faccenda urodził się w San Benedetto Val di Sambro w dniu 24 sierpnia 1920 roku. Zaraz po ukończeniu szkoły podstawowej wstępuje do Seminarium Braci Mniejszych Konwentualnych w Faenza. Zostaje wyświęcony na kapłana w dniu 18 maja 1944 roku w Fognano.
Ojciec Luigi, nasz Założyciel, był młodym franciszkaninem, gdy zostało mu powierzone Rycerstwo Niepokalanej w Bolonii (Włochy) w 1945 roku. On, który marzył o misyjnym życiu, został zaskoczony i zakłopotany «wobec pierwszej grupy starszych pań, jakiejś dziewczyny i paru młodych osób, bez konkretnego programu, pozbawiony doświadczenia». Jak nie odczuwać echa św. Maksymiliana. Opowiadając o pierwszych czasach Instytutu, wyznał: «Na początku nie było określonego programu, łączyło nas tylko bardziej lub mniej wyrażone pragnienie całkowitego poświęcenia się Niepokalanej jako narzędzia w Jej niepokalanych rękach dla zbawienia i uświęcenia dusz» (PMK 28a).
W tym słowie „Niepokalana” zawarta jest iskra, która zapaliła płomień, z którego powstał nasz Instytut. Ojciec Luigi, zachwycony postacią św. Maksymiliana, jego stawania się darem w tak pasjonujący i radosny sposób, chciał zgłębić jego duchowość, aby zrozumieć, skąd brał tę siłę i gdzie znajduje się urok, którym był pochłonięty.
Dociera do Maryi. «Odpowiedź», mówi, «otrzymałem, gdy poznałem to, o czym rozmyślał od swojej młodości, jego ideał: prowadzić każdego człowieka do Boga, do zbawienia, poprzez Niepokalaną. Pasja ojca Kolbego stała się też moją pasją».
Od najwcześniejszych lat swojego życia kapłańskiego ojciec Luigi stale marzył o udaniu się na dalekie ziemie, aby nieść światło wiary i radość orędzia Chrystusa braciom całego świata i nawet umrzeć jako męczennik dla poświadczenia tego orędzia.
Natomiast choroba uniemożliwiła mu realizację tego marzenia, które przekształciło się, z woli jego przełożonych na obowiązek pracy przy rozpowszechnianiu duchowości i ideału św. Maksymiliana Kolbego, zajmując się intensywnie Rycerstwem Niepokalanej, dziedzictwem, jakie ojciec Kolbe pozostawił światu.
Pewnego dnia parę młodych dziewcząt, które współpracowały z ojcem Faccenda w Rycerstwie zapytało, czy mogłyby poświęcić się Bogu w tym charyzmacie. Po oporach i obawach: «Dokonałem aktu przyjęcia woli Bożej. (…) Po okresie głębokiej refleksji, modlitwy i żarliwego oczekiwania daliśmy początek Instytutu Misjonarek Niepokalanej – Ojca Kolbego. Był to 11 październik 1954 roku». Ojciec Luigi wraz z pierwszymi aspirantami stają się fundamentem nowej rodziny konsekrowanej, Instytutu wzorowanego na Instytutach świeckich, odznaczającego się własnym pluralizmem opartym na podwójnym charyzmacie: maryjnym i misyjnym.
25 marca 1992 roku Instytut zostaje zaliczony do grona instytutów świeckich na prawie papieskim.
Odtąd nasz Instytut, jak barka na wielkim oceanie Kościoła, wielkodusznie przemierza morza, nie licząc na własne siły,
W niedzielę rano, 9 października 2005 roku, gdy Kościół w liturgii proponował nam medytację o bankiecie zaślubin, jakie Bóg przygotował dla swoich dzieci, ojciec Luigi Faccenda wszedł do wieczności, otaczany modlitwą współbraci, misjonarek i misjonarzy, wolontariuszy, kapłanów, krewnych i przyjaciół.
Rozważając o bogactwie owoców, jakie Pan darował nam przez Jego osobę i Jego dzieło, nasza wdzięczność dla Boga wyraża się słowami Maryi i z Nią śpiewa: Wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny.
Więcej o Misjonarkach Niepokalanej Ojca Kolbego na stronie www.kolbemission.org