C Z W A R T E K Est 14,1.3-5.12-14; Ps 138,1-3.7c-8; Ps 51,12a.14a; Mt 7,7-12
Na czwartek 1tygodnia Wielkiego Postu
„Oto teraz czas upragniony oto teraz dzień zbawienia ” – te słowa Chrystusa echem powracają do nas w Wielkim Poście.
Czytania dzisiejsze dotykają problemu jednego z uczynków pokutnych, jakim jest modlitwa. Widzimy jak modli się królowa Estera, która tylko w ten sposób może pomóc swoim prześladowanym rodakom. Wierzy w skuteczność takiego zwrócenia się do Boga.
Chrystus Pan zachęca nas abyśmy prosili o potrzebne nam rzeczy a Bóg da nam to, co jest dobre. „Proście, a będzie wam dane; szukajcie, a znajdziecie; kołaczcie, a otworzą wam.” Modlitwa jest wymieniana, jako pierwszy z uczynków pokutnych, ale tak naprawdę ma największą wartość, jest prośbą do Boga, liczeniem na Jego bezpośrednią pomoc. Pierwszym zaś w kolejności wykonania przez człowieka powinna być jałmużna, która może być bezpośrednią, natychmiastową pomocą; następnie post jako wstęp do modlitwy i wzmocnienie jej w końcu ona sama. Odwrócenie tej kolejności, skutkuje błahym traktowaniem modlitwy oraz często zaniechaniem postu i jałmużny.
Kościół wysyła w kierunku Boga, przy pomocy Ducha świętego wielki strumień modlitw za siebie i za cały świat. W te dni szczególnie o pokój i sprawiedliwość w naszej Ojczyźnie.
Czy mam w tym swój udział? Czy czuwam razem z Chrystusem podczas jego postu na pustyni? Czy dostrajam serce do dobrych spraw Bożych, które powinny dziać się w świecie?(JOX/MC)