Autor: Autor: s. Augusta, Karmelitanka Dzieciątka Jezus (CSCIJ)
Nie pozbawisz mię, o Boże mój, tego, coś mi dał w Twym Synu, Jezusie Chrystusie, w którym mi dałeś wszystko, czego pragnę; dlatego się weselę, bo nie zawiedziesz mej ufności!
Czemu więc duszo moja, jeszcze się ociągasz, gdy już teraz możesz kochać swym sercem swego Boga?
Moje są niebiosa i moja jest ziemia, moje są narody, moi grzesznicy i sprawiedliwi! Aniołowie są moi, Matka Boża jest moja, wszystkie rzeczy są moje, i sam Bóg jest moim i dla mnie, gdyż Chrystus jest mój i wszystek dla mnie! Czegóż, więc chcesz duszo moja? Wszystko jest twoje i wszystko dla ciebie. Nie zadawalaj się małym i nie szukaj odrobin, które spadają ze stołu Ojca twego.
Modlitwa duszy rozmiłowanej św. Jana od Krzyża
Czytania 5 Niedzieli Wielkanocnej są pełne zapewnień, że w Chrystusie wszystko jest nam dane. Nawrócony Paweł w imię Jezusa zostaje przyjęty do wspólnoty, żyje nowym życiem, które całe chce poświęcić na głoszenie imienia Jezus. Święty Jan Apostoł zapewnia nas, że o cokolwiek będziemy prosić Boga w imię Jezusa, w którego wierzymy, otrzymamy.
Nie mamy nic innego do zrobienia jak wierzyć w Jezusa i miłować się wzajemnie. Ale nie jedynie słowem i językiem, ale czynem i prawdą! W Ewangelii ten sam Apostoł porównuje nas do latorośli, a Jezusa do krzewu, z którego wyrastają. Czy może być wymowniejszy obraz niż ten, by przedstawić naszą zależność od Jezusa? Nasze życie, jego świeżość i pełnia zależą od naszej łączności z Jezusem, od trwania w Nim! Owoce naszego życia te, których pragnie nasze serce: radość, pokój, miłość, prostota, spełnienie, poczucie szczęścia, mądrość… zależą od tego na ile wrośnięci jesteśmy w Jezusa. Czy godzisz się na bycie latoroślą w winnym krzewie? Czy chcesz być Jego? Czy chcesz być z Jezusem jedno? Czy chcesz swoje życie zespolić z Jego życiem?
A moja dusza będzie żyła dla Niego, potomstwo moje Jemu będzie służyć, przyszłym pokoleniom o Panu opowie, a sprawiedliwość Jego ogłoszą ludowi, który się narodzi.
Psalm 22