Autor: s. Marzena Maj cm, Karmelitanki Misjonarki
Syr 3, 17-18. 20. 28-29
Ps 68, 4-7. 10-11
Hbr 12, 18-19. 22-24a
Łk 14, 1. 7-14
Dzisiejsze czytania podają nam rozważania o pokorze, tym bardziej potrzebnej, im mniej ta cnota jest rozumiana i praktykowana. Św. Teresa od Jezusa definicję pokory określa w prostych słowach jako „chodzenie w prawdzie”. Pokora człowieka nie polega więc na zaprzeczaniu własnym zaletom, lecz na uznaniu, że one są wyłącznym darem Boga; stąd wynika, że im ktoś jest „większy”, czyli bogatszy w zalety, tym bardziej winien upokarzać się uznając, że wszystko dał mu Bóg. Są też „wielkości” czysto przypadkowe, wynikające ze stopnia społecznego lub z obowiązku, jaki się pełni; chociaż nie dodają one nic do wewnętrznej wartości osoby, człowiek jest skłonny chwalić się nimi, czyniąc sobie z nich podnóżek, by wywyższyć się ponad innych:
„Synu, z łagodnością wykonuj swe sprawy, a każdy, kto jest prawy, będzie cię miłował. O ile wielki jesteś, o tyle się uniżaj, a znajdziesz łaskę u Pana”.
Jezus napiętnował wszystkie formy próżności, stawiając we właściwym świetle ich prawdziwą marność. Na obiedzie u faryzeusza widział jak zaproszeni z pospiechem zajmowali pierwsze miejsca. Czy może jakieś miejsce uczynić człowieka większym lub lepszym niż jest? Niestety i dziś życie wielu ludzi sprowadza się mniej lub więcej do wyścigu o pierwsze miejsce. Dla nas chrześcijan szczególnie mocno wybrzmiewają więc słowa Jezusa:
„Gdy będziesz zaproszony, idź i usiądź na ostatnim miejscu… Każdy bowiem, kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się poniża, będzie wywyższony”.
Niech będą one dla nas zaproszeniem do spojrzenia na nasze życie i codzienne decyzje czy nie ma w nich przypadkiem szukania własnej chwały i „pierwszego miejsca”…
Jezu cichy i pokornego serca – uczyń serca nasze według serca Twego.
Módlmy się:
* o lepsze poznawanie siebie – stawanie w prawdzie, która wyzwala
* o dostrzeżenie otrzymanych darów i talentów i o serce wdzięczne Panu Bogu
* o umiejętność rezygnowania z „pierwszego miejsca” na rzecz innych
* o odwagę pójścia za głosem Boga w codziennych wyborach
