Autor: Ks. Maciej Guziejko CRL
Trzema filarami, na których powinno się wspierać życie każdego Chrześcijanina, są: post, modlitwa i jałmużna. Modlitwa – czas, w którym nawiązujemy kontakt z Bogiem i staramy się odczytać jego wolę wobec nas. Jałmużna – dawanie czegoś z siebie i ze swojego dobra na rzecz drugiego człowieka. Post – rezygnowanie z niektórych rzeczy, często przyjemnych.
Wpatrzeni w Jezusa, który przepościł 40 dni na pustyni, zastanówmy się czym jest post? Św. Tomasz stwierdził: „W znaczeniu ścisłym post jest powstrzymaniem się od jedzenia; natomiast brany w znaczeniu przenośnym, jest powstrzymaniem się od wszystkiego, co szkodliwe, a zwłaszcza od grzechów”.
Dlaczego warto praktykować post?
Po pierwsze pomaga on nam w zwycięstwie nad swoją zmysłowością: złymi pragnieniami, nienawiścią, gniewem, pożądaniem, niewłaściwą miłością. Dzięki praktyce postu jesteśmy o wiele bardziej skłonni zrezygnować z tego, co w danym momencie nam nie służy. Przykładem jest Jezus z dzisiejszej Ewangelii, który po 40 dniach postu rezygnował ze szkodliwych propozycji złego ducha.
Drugą rzeczą jest fakt, że ludzie, którzy właściwie poszczą z większą łatwością nawiązują kontakt z Bogiem. Wystarczy prześledzić życiorysy wielu świętych, aby zauważyć, że post był nieodłącznym elementem ich życia.
Trzecią rzeczą, w której pomaga post, jest uodparnianie się na działanie złego ducha. W Ewangelii Mateusza (17, 14 – 21) zawarta jest historia uzdrowienia opętanego chłopca. Apostołowie nie byli w stanie uporać się z problemem, poprosili więc o pomoc swojego Nauczyciela. Po wszystkim Jezus stwierdził, że „Ten zaś rodzaj złych duchów wyrzuca się tylko modlitwą i postem”.
Kiedy pościmy?
Wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych obowiązuje cały czas w każdy piątek (chyba, że w tym dniu wypada Uroczystość) oraz w Środę Popielcową i Wielki Piątek. Natomiast post (jeden posiłek do syta i dwa posiłki nie do syta oraz wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych) obowiązuje w Środę Popielcową i Wielki Piątek (por. KPK kan. 1250 – 1251)
Kto zobowiązany jest do postu?
Kodeks Prawa Kanonicznego jasno stwierdza: „Kan. 1252 – Prawem o wstrzemięźliwości są związane osoby, które ukończyły czternasty rok życia, prawem zaś o poście są związane wszystkie osoby pełnoletnie, aż do rozpoczęcia sześćdziesiątego roku życia”.
Oczywiście w poście nie chodzi o to, aby się zagłodzić i doprowadzić organizm do wycieńczenia. Chodzi o to, aby wprowadzić siebie w stan, w którym odczuwamy pewien brak.
I na koniec: słysząc słowo „post” nie myślmy wyłącznie o jedzeniu. Dobrym postem będzie ograniczenie Internetu, ograniczenie naszych złośliwych tekstów, zrezygnowanie ze swojego zdania w małoistotnych sprawach, spędzenie mniej czasu na zabawie telefonem komórkowym, czy też przy grach komputerowych.
