Dzisiaj Kościół katolicki wspomina bł. Honorata Koźmińskiego, kapłana, pochodzącego z Białej Podlaskiej.
Dzieło jego życia wiązało się z poszukiwaniem twórczego sposobu obecności Kościoła w świecie. Szczególnie podkreślał rolę wewnętrznej przemiany człowieka, opartej na sakramencie pokuty i kierownictwie duchowym.
Mimo kasaty zakonu i prześladowania Kościoła bł. Honorat Koźmiński żyjący w latach 1829-1916 nie zaprzestał pracy apostolskiej. Działał jako niezmordowany, niezwykle sumienny spowiednik. Spośród osób pragnących głębiej służyć Bogu tworzył zgromadzenia zakonne ukryte, które podjęły misję wśród ludzi, również w „trudnych” środowiskach.
Bł. Honorat zaświadczył, że Ewangelia, czyli Dobra Nowina o Bogu i Jego miłości przychodzi do nas nie w nadzwyczajnych znakach czy zjawiskach, ale w konkretnych okolicznościach codziennego życia.
Ojciec święty Jan Paweł II beatyfikował bł. Honorata w 10 rocznicę swego pontyfikatu, w 1988 r.