Autor: S. Krystyna OSA
www.augustianki.pl
Jezus pyta: Za kogo ludzie uważają Syna Człowieczego? Uczniowie w odpowiedzi przytaczają rozmaite opinie otoczenia. Wówczas pada następne pytanie: A wy sami? Jestem widzialny, chodzę między wami, patrzycie na Mnie, może przez swoją obecność już wam spowszedniałem, może już przyzwyczailiście się do niej? Za kogo wy Mnie uważacie?
Ty jesteś Chrystus, Syn Boga żywego – odpowiada Szymon Piotr. Komentując tę odpowiedź św. Augustyn zestawia najpierw prawdę o godności Syna Bożego ze świadectwem Pisma, że my także zostaliśmy, podobnie jak On, nazwani synami Bożymi. Ale On jedyny – nas wielu, On zrodzony – my przybrani, On zrodzony od wieków – my w czasie stworzeni przez łaskę, On bez grzechu – my przez Niego wybawieni od grzechów.
Jezus jest Synem Bożym, w postaci Bożej równy Ojcu. Jest też Synem Człowieczym w postaci sługi. Piotr wyznał wiarę w Jego Bóstwo, dlatego jest Skałą. Za to wyznanie został pochwalony i nazwany błogosławionym. Jednak później na zapowiedź męki uląkł się i próbował zaprzeczyć słowom Jezusa. Wtedy został upomniany i nazwany przeciwnikiem, gdyż nie mówił tego z objawienia Ojca, ale kierując się własną słabością i myśląc tylko po ludzku. Augustyn zaznacza, że ten błąd dotyczy nie tylko Piotra, ale wszystkich uczniów. Widzieli znaki i cuda Jezusa, ale ulękli się wobec perspektywy Jego męki. Pobłądzili, gdyż bali się, że Go utracą i że próżna okaże się nadzieja, którą w Nim pokładali.
Na pierwszych kartach Wyznań św. Augustyn stawia pytanie: Boże mój, czymże Ty jesteś dla mnie? I wyraża przekonanie, że sam z siebie nie znajdzie odpowiedzi, bo tylko Bóg może ją objawić sercu człowieka. Dlatego modli się: Panie Boże mój, ulituj się nade mną i objaw mi, czym jesteś dla mnie. Powiedz duszy mojej: „Zbawieniem twoim jestem”. Tak powiedz, abym usłyszał. Czeka na Twój głos dusza moja.
(św. Augustyn: Objaśnienia Psalmów 88/1/, 7; 138, 22; Wyznania I, 5)