Autor: Maria Rachel Cimińska, Redaktor Naczelny SANCTI
„Kościół musi zawsze na nowo stawać się tym, czym już jest — musi otwierać granice między narodami i znosić bariery pomiędzy klasami i rasami. Nikt nie może być w nim zapomniany ani wzgardzony. W Kościele są tylko wolni bracia i siostry w Jezusie Chrystusie.”[1]
Niech zstąpi Duch Twój i odnowi ziemię, śpiewamy podczas Mszy Świętej. Od przyjęcia Parekleta zaczyna się nasza wędrówka.
Jednoczesnie pewne trudności, bo jest ważne czy tak jak Apostołowie wyczekiwaliśmy, wręcz z drżeniem serca, wypełnienia słów Jezusa – czyli przyjście Ducha Świętego? A może bezmyślnie śpiewaliśmy czy też podczas modlitwy wymawialiśmy jakieś formułki bez pragnienia abyśmy „idąc posłusznie za wezwaniem Ojca i poruszeniem Ducha Świętego – wybrali drogę naśladowania Chrystusa, aby oddać się Jemu sercem”.[2] Uroczystość Zesłania Ducha Świętego jest wezwaniem do rachunku sumienia, z pytaniem: czy poważnie traktuję słowa Jezusa, Syna Boga. A jeżeli tak, to ile z nich wcielam w życie a ile nie i dlaczego?
Zapewne znajdą się tacy, którzy oskarżą za te słowa, uważając że bez Boga też potrafią kochać. Jednak takie myślenie jest objawem dużego skrzywdzenia i brakiem miłości. Jednak pomyśl, czy ta miłość, o której mówisz w sensie wyzwolenia daje Ci faktycznie szczęście czy też zadaje największy ból i owocuje brakiem zaufania wobec bliźniego? Być może od takich ludzi oskarżeniem wobec mnie będzie to, że jestem wierząca i uznanie za zacofaną, bo sądzi się, że wiara to objaw ciemnogrodu.
Bóg, który posyła Ducha Świętego, pragnie abyśmy nauczyli się miłości w wymiarze relacji trynitarnej – czyli umiejętności wzajemnego miłowania w wymiarze obdarowywania.
Dlatego „Weźmijcie Ducha Świętego!” i nieście temu światu miłość, która ubogaca i wymaga.
Przybądź Duchu Święty,
Ześlij z nieba wzięty
Światła Twego strumień.
Przyjdź, Ojcze ubogich,
Przyjdź, Dawco łask drogich,
Przyjdź, Światłości sumień.
[1] Benedykt XVI, Przebaczenie przemienia świat i buduje pokój. Msza św. w uroczystość Zesłania Ducha Świętego i święcenia kapłańskie. 15 V 2005
[2] Jan Paweł II, Vita Consecrata